Bu metine düşünerek başlamak istiyorum. Akademi denince akla, fikirlerin özgürce çarpıştığı, yeni düşüncelerin cesaretle filizlendiği alanlar gelir. Oysa bugün üniversitelerde “çok seslilik” iddiası çoğu zaman yalnızca bir vitrinden ibaret. Farklı görüşler varmış gibi görünse de bu çeşitlilik çoğunlukla aynı ideolojik çerçevenin içinde, birbirine zarar vermeyen, makbul ve güvenli mesafelere sıkıştırılmış durumda. Bir üniversite koridorunda yürürken,
Sosyologlar arasında çok tanınmış bir bilim insanı olan Daniel Lerner’ın (1918-1980) The Passing of the Traditional Society (Geleneksel Toplumun Bitişi) başlıklı, artık sosyal bilimler klasiği olmuş bir eseri vardır. Lerner kitabın başında 1940’lı yılların sonunda Ankara’nın dışında küçük bir köy olan Balgat’ı anlatır. Bugün Ankara’nın bir semti olan Balgat’ta AKP Genel Merkezi, Dışişleri Bakanlığı, büyük
Millî eğitim sitemimiz yıllardır devasa sorunlarla boğuşuyor. Bir yandan hızla artan nüfus, bir yandan inanılmaz bir hızla dönüşen dünya, ülkemizi her geçen gün daha dezavantajlı konuma sürüklemekle kalmayıp koşulların bir beka sorununa dönüşmesi endişesi yaratıyor. Ekonomik kalkınmanın eğitim endeksleri ile birebir örtüştüğü günümüzde okullarımız 21. yüzyılın en önemli kavramı diyebileceğimiz yaratıcılığı öldürüyor. Zeki ve parlak
Bugünlerde dikkat çeken ancak pek de konuşulmayan bir konu var: Milli Eğitim müfredatından Charles Darwin’in Evrim Teorisi’nin çıkarılması sonrası sözde yaratılış teorisinin müfredata dahil edilmesi. Yaklaşık yedi yıldır evrim teorisi müfredatta yer almıyor ve artık bir adım daha gerideyiz, çünkü Milli Eğitim Bakanlığı biyoloji dersi öğretim programı başlığı altında, “…canlılığın varoluşuyla ilgili doğruluğu ispatlanmamış teoriler
