Uluslararası eğitim gündeminde her üç yılda bir aynı sahne kurulur. OECD, temel eğitimin hemen sonunda, 15 yaşındaki gençlerin ne bildiğini değil, bildikleriyle ne yapabildiğini ölçen PISA değerlendirmesinin sonuçlarını açıklar. Yüzlerce sayfalık veri ve analiz kısa sürede ülke sıralamalarına indirgenir; gazeteler manşetlerini bu sıralamalara göre atar. Bu kez, 2025 sonuçlarında sahnenin neredeyse ortasında Türkiye vardı. Fen
İnsanlık, tarihi boyunca kendi sınırlarını aşmak için araçlar üretti. Ateşi evcilleştirdi, tekerleği icat etti, buharın ve elektriğin gizemini çözerek medeniyetler kurdu. Sanayi devrimi, insanın kas gücünün yerine makineyi koyarak dünyanın güç haritasını yeniden çizdi. Bugün içinden geçtiğimiz devrim ise öncekilerden farklı bir nitelik taşıyor. Çünkü makineler bu kez ilk defa insan aklının yaptığı işlere ortak
En sonda söyleyeceğimi en başta söyleyeyim: “Bugün Türkiye’nin sorunlar listesinin dökümünü yap” derseniz en başa eğitim sorununu yerleştirirdim. Ekonomik kırılganlık, dış politika çıkmazları, teknoloji, enerji, tarım, etnik gerginlik, din tacirliği, Suriyeli mülteciler, yoksulluk, terör ve benzeri aklınıza gelebilecek tüm diğer sorunları o listede kesinlikle eğitim sorununun altına dizerdim. Niye mi? Çünkü eğitimi iyi kurgulanmamış, “nasıl
Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü OECD, her yıl dünya genelinde elde ettiği verilerle hazırladığı “Bir Bakışta Eğitim” raporunu 2024 yılı değerlendirmeleriyle yayınladı. Rapora göre Türkiye’de yetişkinlerin yarısı lise mezunu değil, 18-24 yaş aralığındaki her üç gençten biri ne eğitimde ne istihdamda yer alıyor. Türkiye Eğitim Derneği’nin düşünce kuruluşu TEDMEM‘in değerlendirmesine göre “Bir Bakışta Eğitim 2024”
İklim değişikliği nedeniyle yaşadığımız, daha vahimini de bu yaz yaşayacağımız söylenen hava sıcaklıklarından bahsetmiyorum sadece. Hem ülke içinde hem de küresel düzlemde oldukça sıcak bir yaz gündemi bekliyor bizi. Sıcak yaz, AYM kararı Anayasa mahkemesinin son gecikmiş kararları tesadüf olamaz. Malum, Anayasa’nın 153/2. maddesinde Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği açıkça düzenleniyor. İptal edilenlerin yerine
Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) İstanbul Saraçhane Meydanı’nda eğitim alanında sorunlara dikkat çekmek amacıyla “Büyük Eğitim Mitingi” düzenledi. Mitinge İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu, CHP yöneticileri, Eğitim-Sen ve Eğitim-İş sendikaları ve eğitimcilerin yanı sıra vatandaşlar da katıldı. Katılımcılar, “Öğretmenler atanmak istiyor”, “Çağdaş laik bilimsel eğitim”, “Eğitimde şiddete son”, “Mülakata son” dövizleri taşıdı. Mitingde konuşma yapan
İstanbul’da bir eğitimcinin uzaklaştırma almış bir öğrenci tarafından silahla vurularak öldürülmesi, Milli Eğitim Bakanlığı’nın (MEB) 68 bin öğretmen açığına rağmen 20 bin öğretmen ataması yapması ve yeni müfredat tartışmalarının ardından eğitimciler tüm Türkiye’de seslerini yükseltti. Eğitim alanında faaliyet gösteren sendikalara bağlı eğitimciler 10 Mayıs’ta şiddet olayları, öğretmen atamaları ve yeni müfredata dair tepkilerini ve taleplerini
Millî eğitim sitemimiz yıllardır devasa sorunlarla boğuşuyor. Bir yandan hızla artan nüfus, bir yandan inanılmaz bir hızla dönüşen dünya, ülkemizi her geçen gün daha dezavantajlı konuma sürüklemekle kalmayıp koşulların bir beka sorununa dönüşmesi endişesi yaratıyor. Ekonomik kalkınmanın eğitim endeksleri ile birebir örtüştüğü günümüzde okullarımız 21. yüzyılın en önemli kavramı diyebileceğimiz yaratıcılığı öldürüyor. Zeki ve parlak
Yükseköğretim görmüş kişiler, çalışma hayatlarında daha tatmin edici işlerde çalışırlar. Tatmin edici demekle ne kastediyoruz? Entelektüel olarak daha zengin, çalışma şartları daha rahat, prestiji daha yüksek? Bunlar da söz konusu olabilir, ama genel olarak anlaşılan, daha yüksek bir gelir elde edilmesidir. Yoksullukta eşitlendik* TÜİK verilerine göre, Türkiye’de yükseköğrenim görmüş kişilerin gelirinin sadece lise eğitimi görmüş
Geçtiğimiz hafta 19 milyondan fazla öğrenci, ara dönem karnesini aldı. Son dönemlerde verilen karneleri inceleme fırsatı bulduysanız başarı puanlarının ve değerlendirmelerin artık gerçek durumu yansıtmadığını ve karnelerde çocuğun ilgi, bilgi, yetenek, gelişim ve genel gidişatıyla ilgili özgün anekdotların yer bulmadığını sizler de fark etmişsinizdir. Bugün geldiği haliyle karneler, çocukların öğrenme yolculuğunun somut bir örneği olmanın
