Dışişleri Bakanı Hakan Fidan’ın 12 Eylül Cumartesi günü Diyarbakır, 13 Eylül Pazar günü Şam’da verdiği mesajların ortak böleni kritik bir aşamaya gelen Terörsüz Türkiye süreciydi. Diyarbakır’da 12 Eylül 1980 askeri darbesinin Kürt kimliğini inkârından hareketle artık sorunların silahla değil Meclis çatısı altında diyalogla çözüleceğini vadetti. Huzur ve kalkınmaysa Suriye ve Irak’la birlikte düşünülmeliydi. Fidan’ın Cumhurbaşkanı
ABD Başkanı Donald Trump’ın Suriye ve Irak işlerini de kendisine bağladığı Ankara Büyükelçisi Tom Barrack, 9 Eylül’de Ankara’da ilk kez bu sıfatıyla kamuoyu önüne çıktı. ABD’nin 250’inci bağımsızlık yıl dönümü olan 4 Temmuz davetini Türkiye’nin İstiklal Savaşı’nda Yunanistan ordusunu İzmir’den defetmesinin 104’üncü yıl dönümü olan 9 Eylül’de, İran Caddesi 59 numaradaki Büyükelçilik Konutu’nun geniş bahçesinde
Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın Rusya Cumhurbaşkanı Vladimir Putin is 1 Eylül’de Kırgızistan’ın başkent Bişkek’te yaptığı görüşme sonrasındaki açıklamalar daha çok enerji, turizm ve ticaret konularında yoğunlaştı. Şanghay Zirvesi çerçevesinde yapılan görüşme sonrası Erdoğan da Putin de iki konuyu öne çıkardı: Yıl sonunda üretime geçmesi beklenen Akkuyu nükleer enerji santrali ve devamındaki yeni projeler, Geçen yıl Türkiye’ye
Suriye Demokratik Güçleri’nin (SDG) kendini feshedip Suriye ordusuna katıldığı 25 Ağustos akşamı Şam’da lideri Mazlum Abdi tarafından açıklandı. Abdi, bu açıklamayı Cumhurbaşkanı Ahmed Şara ile görüştükten sonra, Başkanlık Sarayı’nda yaptı. Üzerinde gerilla kıyafeti değil, tıpkı Şara’nın 2024 sonunda Şam’da yönetimi ele geçirdikten sonra giydiği gibi şık bir takım elbise vardı. “Bugün Suriye tarihinde önemli bir
Falcı değiliz. Geleceği bilemeyiz. Ama siyaset zaten geleceği bilme sanatı değildir. Atılan ilk adımın ardından hangi ikinci, üçüncü ve dördüncü adımların gelebileceğini hesaplama işidir. Hele devlet yönetiyorsanız, yalnız yolculuğun ilk kilometresini değil, mümkünse varış noktasını da görmek zorundasınız. “Terörsüz Türkiye” sürecine de böyle bakıyorum. Önümüzdeki hukuki ve siyasi adımlar bir sonuç değil; bir kapı. Asıl
Suriye’de savaş gerçekten sona erdi mi? Askerî çatışmaların büyük ölçüde azalması, ülkenin artık barış dönemine girdiği anlamına mı geliyor? Bana göre hayır. Suriye’de savaş bitmedi. Sadece karakter değiştirdi. Savaşlar artık ateşkesle bitmiyor Yaklaşık on beş yıl boyunca bu coğrafyanın kaderini tanklar, savaş uçakları, silahlı gruplar ve uluslararası koalisyonlar belirledi. Bugün ise aynı coğrafyada çok farklı
Batı savunma ittifakı NATO 7-8 Temmuz Ankara Zirvesi’nde öncelikle üyelerin askeri harcamalarını artırmasını istiyor, ama bu sadece ABD’nin Avrupa’daki üyeleri Rusya’dan korkuyorlarsa ellerini ceplerine atmaları için gerekmiyor. Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın ev sahipliğinde 32 liderin buluşacağı Ankara Zirvesi’nde gündemde olan “NATO 3.0” doktrini aynı zamanda NATO’nun etki alanını Orta Doğu, Karadeniz ve Kafkaslar’a genişletme hamlesi anlamına
ABD ile İran arasında Pakistan’daki görüşmelerin ilk turundan sonuç çıkmayacağının anlaşıldığı 11 Nisan akşam saatlerinde İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu X hesabından yayınladığı mesajında hem Türkiye hem de Kürtlere sataşıyordu: • “İsrail, benim liderliğim altında, İran’ın terör rejimiyle ve onun uzantılarıyla savaşmaya devam edecek; aksine Erdoğan ise onlara yardım ediyor ve hatta kendi Kürt vatandaşlarını katlediyor.”
Ukrayna Cumhurbaşkanı Volodimir Zelensky 4 Nisan’da İstanbul’a Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’la görüştü. Artık ziyaret tarihinin özellikle mi öyle denk getirildiğini bilemiyoruz ama hazır İstanbul’dayken ve hazır Paskalya Yortusu günlerindeyken, Patrik Bartolomeo’yu da ziyaret etti. Daha sonra, tıpkı İstanbul ziyareti gibi önceden duyurulmamış şekilde 5 Nisan’da Suriye Cumhurbaşkanı Ahmed Şara ile görüşmek üzere Şam’a gitti. Erdoğan kendisine
İki ülke heyetleri arasında 26 Şubat Cenevre görüşmelerinin ABD’nin İran’a saldırmasını durdurma ihtimali ABD’nin İran odaklı ağır askeri yığınağıyla giderek azalıyor. Savaşı önleme çabalarında ümidi zayıflayan Ankara artık savaşın “ertesi gününe” hazırlanmaya başladı. Savaş sonucu Tahran’da rejim değişikliği olsa da olmasa da İran’ın parçalanması ihtimali, savaş çıkarsa gelebilecek göç dalgasından stratejik bakımdan daha kaygı verici
