Önce Rusya-Ukrayna Savaşı, ardından ABD-İsrail ittifakının başlattığı İran Savaşı, Avrupa’nın hep patlamaya hazır barut fıçısı Balkanlar bölgesinde sorunları dondurmuş, daha doğrusu ertelemişti. Sırbistan bu ertelenmiş kriz alanlarında yeniden hareketlenmeye, yeni bir siyaset üretmeye başladı. Cumhurbaşkanı Aleksandar Vučić; Bir yandan AB ile bağlarını koparmıyor, hatta enerji alanında Avrupa mekanizmalarına yaklaşmaya çalışıyor; Öte yandan Rusya ile ilişkilerini
66 yaşındaki Milorad Dodik, çeyrek asırı aşkın, Bosna-Hersek Konfederasyonu’nun iki ana unsurundan birisi olan Republika Srpska’nın (Sırp Cumhuriyeti-RS) aşırı milliyetçi ve ayrılıkçı lideridir. Kurucu unsuru olduğu ortak devlete inanmayan, o devletin çarklarının dönmemesine çabalayan, Avrupa Birliğine ve üyeliğine şüpheyle yaklaşan, anavatan addettiği Sırbistan’a iltihak etme hayalini sıklıkla telaffuz eden bu zat yakında seyahat edemez hale
Rusya’nın Ukrayna’ya açtığı savaş yalnızca Kiev’in değil, tüm Avrupa’nın jeopolitik dengelerini alt üst etti. Moskova’nın askeri enerjisinin ve diplomatik kapasitesinin büyük ölçüde Ukrayna cephesine saplanması, gözleri farklı bir coğrafyaya, Balkanlar’a çevirdi. Bugün tartışılan temel soru şu: Rusya gerçekten Balkanlar’da bir güç boşluğu mu bırakıyor, yoksa bu sadece Batı’nın görmek istediği bir “stratejik yanılsama” mı? Eğer
Bosna-Hersek, barışın kırılgan zeminini sarsan tehlikeli bir siyasi krizle karşı karşıya. Krizin merkezinde, Bosnalı Sırpların lideri Milorad Dodik yer alıyor. Dodik, Dayton Barış Antlaşması’yla kurulan anayasal düzene açıkça karşı çıkarak, Yüksek Temsilcilik Ofisi’nin (OHR) otoritesini tanımadığını ilan etti. OHR; yasa çıkarma ve yöneticileri görevden alma yetkisine sahip bir uluslararası mekanizma. Ancak bir Bosna-Hersek mahkemesince hakkında
Kosova’nın bağımsızlığını ilan edişinin üzerinden 15 yıl geçti. Başta Türkiye olmak üzere, batılı ülkelerin çoğunluğu, Kosova’yı, gecikmeksizin, 3-5 hafta içinde tanıdılar. Tanıyanların sayısı ilk yıllarda hızla artarak 120 ye kadar yükseldi. Son birkaç yıldır, Rusya’nın desteğini de alan Sırbistan, önemli sayıda ülkeyi (özellikle Afrika’da) bir şekilde ikna ederek, tanıma kararlarını geri çektirdi. Halen tanıyan ülkelerin
Sırbistan ile Kosova arasındaki gerginliğe çözüm getirilmesi senelerdir mümkün olmuyor. Avrupa Birliğinin, sorunların çözümü için büyük gayret sarf ettiğini izliyoruz. Tarafları aynı masa etrafında topluyor, anlaşmalar imzalatıyor, gerilimi düşüren açıklamalar yaptırıyor, ancak, bir süre yatışmış gibi duran olaylar, herhangi bir gerekçeyle tekrar su yüzüne çıkıyor. Belgrad ve Priştine’den yapılan karşılıklı suçlamalarla gerginlik bir kez daha
