Türkiye’nin seçim atmosferine girdiği ve AK Parti hükümetinin ekonomik krizle başa çıkamayacağının anlaşıldığı 2022’de özellikle Batı medyası kaynaklı bir söylem yayıldı: “Erdoğan’ı bir ekonomik kriz iktidara getirdi, bir diğer ekonomik kriz götürebilir”. Böylelikle 2000-2001 mali krizinin Ecevit-Bahçeli-Yılmaz koalisyonunu çökertmesi ve 2002’de -şimdi Cumhurbaşkanı- Tayyip Erdoğan’ın daha 2001’de kurduğu AK Parti’yi tek başına iktidara taşıdığı tezi
Hayır, anketlerden söz etmeyeceğim; çünkü bazıları kasten abartılı ve gerçek görünenleri perdeliyor. Hayır, AK Partili Bülent Arınç’ın imam-hatipli olmakla övünenlerin yolsuzlukla anılması yüzünden, hayat pahalılığı yüzünden insanların dinden soğuduğunu söylemesinden de söz etmeyeceğim. Evi yıkılıp İstanbul’a sığınmış Malatyalı depremzedenin “AK Partiliydim ama defolsun gitsin. Korkmuyorum, gelsin tutuklasınlar” feryadından da 1970’lerden bu yana MHP’li olduğunu söyleyip
Daha birkaç saat önce Yeniden Refah Partisi, AK Parti’yle görüşmeleri sonucu seçimlerde Cumhur İttifakını desteklemeyi reddetmişti. Fatih Erbakan, sadece destek vermemekle kalmamış Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’a karşı cumhurbaşkanlığı adaylığını da ilan etmişti. AK Parti bir şeyler yapmalıydı. Daha önce Erdoğan’ın kabineye yeniden katılma teklifini reddetmiş olan önceki Hazine Bakanlarından Mehmet Şimşek’in böyle bir günde AK Parti’ye
Neredeyse iki yıldır Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’dan kendini göstermek isteyen alt düzey yöneticiye dek bütün AK Partililer CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu’na “hodri meydan” dediler, onun aday olmasını istediler. Dilekleri yerine geldi; muhalefetin adayı Kılıçdaroğlu oldu. Ancak AK Partide şimdi nasıl bir seçim stratejisi izlenmesi gerektiği konusunda iki değişik görüş var. Kararı elbette dün, 8 Mart’ta MHP
Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan ile Cumhur İttifakı müttefiki MHP lideri Devlet Bahçeli bugün son dört ayda 6’ıncı defa baş başa görüşecekler. Buna (can kaybı resmî açıklamayla 46 bini geçen) 6 Şubat Kahramanmaraş depremi ardından deprem bölgesine birlikte gidişleri dahil değil. CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu’nun adaylığı sonrası ve Erdoğan’ın 14 Mayıs’ta erken seçime gidilecek şekilde 10 Mart’ta
Deprem siyaseti de sarstı ama herhalde en çok MHP lideri Devlet Bahçeli’nin sinirlerini bozdu. Dün -yine Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’la birlikte gittiği- Elbistan’da sıkıntılarını dile getiren depremzedeleri fena azarladı. Hazin, ibret verici bir manzaraydı. Erdoğan’ın seçim kararı arifesindeyken iktidar cephesindeki bu gerginlik eğer acılı depremzedeleri hedef almamış olsa belki anlaşılabilir. Muhalefet cephesinde ise gerilimi düşürmek için
6 Şubat Kahramanmaraş çifte depremi Türkiye’yi yalnızca korkunç bir can kaybı ve yıkımla sarsmakla kalmadı. Aynı zamanda kritik bir seçim öncesinde siyasi dengeleri de alt üst etti, ekonomik belirsizliği artırdı. Siyasi bakımdan bu travmadan en çok etkilenen Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan ve yirmi küsur yıllık AK Parti iktidarı oldu. Erdoğan’ın önünde bir yandan depremin insani ve
Kahramanmaraş deprem felaketindeki can kaybı sayısı AFAD’ın 9 Şubat erken saatlerde açıkladığı rakamlara göre 12 bin 391 kişiye yükseldi, yaralı sayısı da 62 bin 914 kişiye. Enkaz kaldırıldıkça sayı artıyor. Ölüm sayısı 17 Ağustos 1999 depremindeki 18 bin 373 kişiye yaklaşıyor, yaralı sayısı 1999’daki 48 bin 901’i geçti maalesef. 10 ile yayılmış, 15 milyon civarında
İYİ Parti lideri Meral Akşener’in TBMM grubuna konuşmasında Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’a hitaben “Sen, bostan korkuluğu musun Sayın Erdoğan? Kendine gel! Bu nasıl bir yargı sürecidir? Bu nasıl bir devlet yönetimidir?” sıralarda Sinan Ateş cinayetine dair yeni bir haber geldi. Süreci yakından izleyen gazetecilerden Alican Uludağ, daha önce iki defa gözaltına alınıp serbest bırakılan Tolgahan Demirbaş’ın
Kemal Kılıçdaroğlu, “Sizin önünüzde diz çöküp yaşamaktansa ayakta ölmeyi tercih ederim deyince CHP Meclis Grubu ve izleyiciler alkışlarla ayağa fırladı. Zaten hemen öncesindeki “Be şerefsizler, be müptezeller, be çakallar, siz mi korkutacaksınız beni?” cümlesi iki defa alkışlarla kesilmişti. Çakallar önünde derken kast ettiği yarı-askeri (paramiliter) özel güvenlik şirketi SADAT idi. (*) Ancak bu cümlenin hemen
