CHP lideri Özgür Özel, 7 Mayıs gecesi İstanbul Üniversitesi’nin Beyazıt yerleşkesi önünde üniversitelilerle yaptığı mitinge Nazım Hikmet’in “Hürriyet Marşı” şiirini okuyarak başladı. Şiir Nazım Hikmet tarafından 28 Nisan 1960’ta Demokrat Parti’nin TBMM’de yargı yetkisini üzerine alan Tahkikat Komisyonu kurmasını Beyazıt Meydanında protesto eden gençlere polisin silah kullanmasıyla öldürülen 20 yaşındaki Orman Fakültesi öğrencisi Turan Emeksiz
Ankara Valiliği, CHP’nin 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nda, TBMM’nin kurulduğu Ulus’taki Birinci Meclis binasından Mustafa Kemal Atatürk’ün mezarının bulunduğu Anıtkabir’e yapmak istediği yürüyüşe izin verilmediğini açıkladı. CHP lideri Özgür Özel de bu yasağı tanımayacaklarını söyleyerek bütün vatandaşları saat 17.00’de Birinci Meclis önünde toplanmaya çağırdı. Valilik açıklamasında trafik sıkıntısı gerekçe gösteriliyor. Asıl sıkıntıysa siyasi.
CHP’nin Cumhurbaşkanı adayı Ekrem İmamoğlu, Almanya’nın kendi tutukluluğu nedeniyle Türkiye’ye Eurofighter savaş uçağı satışını engelleyeceği haberlerine tepki gösterdi. İmamoğlu, Silivri Cezaevinden yayınladığı “X” mesajında Berlin’e “Hava kuvvetlerimizin ihtiyacı var. Türkiye sadece Erdoğan’dan ibaret değil, kararınızı geri almanızı istirham ediyorum” diye seslendi. İmamoğlu’nun mesajı şöyle: • “Basından öğrendiğim kadarıyla, Silivri’ye hapsedilmemiz üzerine, Alman Hükümeti hava kuvvetlerimizin
Karl Marx ve Friedrich Engels’in Komünist Manifestosundaki “Dünyanın bütün işçileri, birleşin!” sloganını anımsatıyor. Zaten CHP lideri Özgür Özel de tam olarak öyle demiyor. Ama Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan “asıl turplar yolda” diyedursun, 13 Nisan’da Samsun’dan başlattığı Anadolu mitinglerinin ilkinde söyledikleri o kapıya çıkıyor: Türkiye’nin bütün demokratları, birleşin! Özel bir süredir seçmenleri “Baba ocağı” dediği CHP’ye dönmeye
Laf sahibinden ürer diye bir söz vardır. Bakanlarından medyasına dek AK Parti 3 Nisan sabahından itibaren dört koldan AK Parti 2 Nisan alışveriş boykotunun nasıl tutmadığını anlatma çabasında. Boykot tutmadıysa sayın bakanlar, işi gücü bırakıp neden tutmadığı propagandasını sürdürmenin ne gibi bir hedefi var. Boykot tutmadıysa, bunu sürekli tekrarlayıp iman tazeleyerek, ya da boykot çağrılarını
Ana muhalefet CHP Genel Başkanı Özgür Özel 24 Mart’ta Saraçhane mitinglerini yayınlamayan bazı medya kuruluşlarına ve bağlı markalara karşı boykot çağrısını 29 Mart’ta Maltepe mitinginde genişletti. “Cumhurbaşkanı adayımız Ekrem İmamoğlu’nu, Özgürlük Mitingi meydanını görmeyenlere yüzümüzü dönüyoruz. Boykot listesinden çıkana kadar […] bize ihanet eden [yayın kuruluşlarına] […] reklam verenlerin ürünlerini almıyoruz” diyen Özel’in çağrısı sosyal
İki yüz yıla hukuk devleti ve hukukun üstünlüğü çabamızda gün itibarıyla geldiğimiz yeri anlatacak en ciddiyetsiz, en traji-komik örnek belki de alışveriş boykotunun da soruşturma konusu yapılması oldu. Nobel ödüllü romancımız Orhan Pamuk 27 Mart’ta birkaç Avrupa gazetesiyle birlikte T24’te yayınlanan yazısında “Sınırlı demokrasi de halkın en çok sevdiği ve gelecek seçimde en çok oyu
18 Mart’ta İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan Ekrem İmamoğlu’nun diplomasının iptaliyle başlayan siyasi kriz ciddi bir kırılma yarattı. Bu süreci başta demokratik gerileme, yargının siyasallaşması ve toplumsal hareketler olmak üzere pek çok başlık altında hiç şüphe yok ki uzun süre inceleyeceğiz, tartışacağız ve anlamaya çalışacağız. Bunu hakkınca yapabilmek için belki henüz erken, çünkü sarsıntı çok taze
Dışişleri Bakanlığı 26 Mart’ta Boston’da İsrail’i protesto ettiği için 25 Mart’ta gözaltına alınan, Tufts Üniversitesi doktora öğrencisi Rümeysa Öztürk’ün haklarının peşine düşüldüğünü bildiren bir açıklama yayınladı. Çok güzel olması gereken budur, çünkü protesto hakkı korunmalıdır. İçişleri Bakanlığı ise 25 Mart günü, İmamoğlu’nun gözaltına alındığı 19 Mart’tan beri yapılan protesto gösterilerinde 1418 kişinin gözaltına alındığını açıkladı.
İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu ve çalışma arkadaşlarının 19 Mart operasyonu ile topluca gözaltına alınmaları sadece siyasi değil, aynı zamanda hukuki bir güç gösterisi olarak okunmalı. Güç politikaları söz konusu olunca, güçlünün hukuku devreye giriyor, güçlü de kendi hukukunun gücünü sergilemek istiyor. Tarih boyunca böyle olmuş, şimdi de böyle. Dolayısıyla örneğin İmamoğlu’nun üzerine gidildiği
