Belki de gaf değildi MHP lideri Devlet Bahçeli’nin bayramın ilk günü verdiği mesajda PKK’nın kurucu önderi Abdullah Öcalan’a “kurucu önder” demesi. MHP çizgisindeki Türkgün gazetesi ikinci gün Bahçeli’yi sansürledi, o sözlerin, çıkarıp “bölücü örgüt” sözünü öne çıkardı ama o kadar tv ve ajansın video kayıtları ortadaydı. Ben Bahçeli’nin sözlerini sıradan bir dil sürçmesi olmayabileceği kanısındayım.
Son günlerde Türkiye ve ABD’den gelen açıklama ve gelişmeler Ankara’nın hem Suriye’nin geleceği hem de PKK’nın topyekûn silahsızlandırılması, ya da “Terörsüz Türkiye” süreçlerinin pürüzsüz olmadığını gösterdi. ABD’nin kendi kurdurduğu SDG’yi PKK’nın uzantısı saymama, YPG ve SDG’yi ayrı değerlendirme eğilimi su üzerine çıkarken, PKK’nın da Abdullah Öcalan’ın bir an önce fesih ve silah bırakma işlemini tamamlama
Aynı zamanda ABD Başkanı Donald Trump’ın Suriye Özel Temsilcisi şapkasını da taşıyan ABD’nin yeni Ankara Büyükelçisi Tom Barrack işe hızlı başladı. Suriye’de yeni yönetim altında ilk büyük ihale sayılan 7 milyar dolarlık enerji anlaşması 29 Mayıs’ta Şam’da Başkanlık Sarayında imzalandı. Proje ABD, Türkiye ve Katar ortaklığında, Suriye’nin merkez ve doğu bölgelerinde doğal gaz elektrik santralleri
Bazı ülkeler masada olur, bazıları menüde, bazıları oyunu kurar, bazılarıysa hiç davet edilmese bile oyunu bozar. Türkiye, artık üçüncü kategoriye giriyor: oyuna alınmasa da sonucu değiştiren, dışlanmak istense de hesaba katılmadan adım atılamayan bir aktör haline geliyor. Bu durum sadece hükümetin resmi diplomatik çabaların sonucu değil. Son yıllarda Türkiye’nin görünmeyen ama sahada etkili gücü olan
ABD’nin Ankara Büyükelçisi Thomas Barrack 25 Mayıs akşam saatlerinde “X” hesabından önemli bir açıklama yaptı. Barrack, ABD’nin Suriye’nin bölünmesine karşı olduğunu, bir asır önce “Batı’nın emperyal kazançlar için” Ortadoğu’yu “hayali sınırlara” böldüğü Sykes-Picot anlaşması gibi bir girişimden yana olmadığını, bölgede Türkiye, Körfez ülkeleri ve Avrupa ile beraber yol almak istediğini yazdı. Barrack’ın bu mesajı ABD
Süreçte sorun var. Elbette tek başına Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın Hukuk Başdanışmanı Mehmet Uçum’un DEM’e yaptığı “söyleminize dikkat” uyarısına DEM Parti Eş Genel Başkanı Tuncer Bakırhan’ın sert yanıtı değil sorunun kaynağı; ona geleceğiz birazdan. Ama o son örnek; Pazar öğleden sonra saatlerinden. Pazar günü daha erken saatlerde örneğin AK Parti MKYK üyesi Orhan Miroğlu’nun, AK Parti
Dün, 20 Mayıs’ta Suriye’de olup bitenlere dair üç önemli gelişme yaşandı. Biri, MİT Başkanı İbrahim Kalın’ın bir gün önce, 19 Mayıs’ta Şam’da Suriye Geçici Cumhurbaşkanı Ahmed Şara ile görüştüğüydü. Diğeri ABD Başkanı Donald Trump’ın geçen hafta Suudi Arabistan’da Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın da çevrimiçi katıldığı dörtlü görüşme sonrası aldığı karardan sonra Avrupa Birliğinin de Suriye’ye ekonomik
Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’a 15 Mayıs’ta Tiran’da yapılan Avrupa Siyasi Topluluğu dönüşünde uçakta Lozan Antlaşmasını sordular. PKK 12 Mayıs’ta açıkladığı 5-7 Mayıs fesih kongresi kararlarında Türkiye’deki Kürt sorununun kaynağı olarak 24 Temmuz 1923 Lozan Barış Antlaşmasını göstermişti. PKK’ya göre Lozan’dan birkaç ay sonra 29 Ekim 1923’te ilan edilen Türkiye Cumhuriyeti’nin “tapu senedi” sayılan Lozan, Kürtleri “imha”
Londra’da öğrenciydim. Diplomasiye ilk adımımı atmış, Dışişleri Bakanlığı’nın zorlu sınavlarını geçip, London School of Economics’de yüksek lisansa başlamıştım. Gündüzleri akademide, aralarda çalışarak geçim sağlıyor; akşamları ise şehrin karmaşık siyasi atmosferinde kaybolan genç bir zihin olarak hayatın birçok yüzünü bir arada yaşıyordum. Bir gün, Leicester Square yakınlarında küçük bir kitapçıda gözüme ilişen bir ilan zihnime kazındı:
Rusya-Ukrayna görüşmeleri Türkiye’nin ev sahipliğinde, ABD’nin de katkısıyla İstanbul’da yapılıyor. Böylece 2022’de savaşın başlaması ardından iki ülke arasında yapılan iki görüşme ardından üçüncüsüne de Türkiye’nin arabuluculuğu ile gerçekleşiyor. Bir başka açıdan baktığımızda modern tarihte eşine az rastlanır bir görünümle karşı karşıyayız. Gelişmeler Rusya-Ukrayna, Suriye ve Kürt sorunu konularında eş zamanlı diplomatik çözüm gayreti olarak yorumlanabilir.
