Gazeteci-Yazar
Rusya-Ukrayna görüşmeleri Türkiye’nin ev sahipliğinde, ABD’nin de katkısıyla İstanbul’da yapılıyor. Böylece 2022’de savaşın başlaması ardından iki ülke arasında yapılan iki görüşme ardından üçüncüsüne de Türkiye’nin arabuluculuğu ile gerçekleşiyor. Bir başka açıdan baktığımızda modern tarihte eşine az rastlanır bir görünümle karşı karşıyayız. Gelişmeler Rusya-Ukrayna, Suriye ve Kürt sorunu konularında eş zamanlı diplomatik çözüm gayreti olarak yorumlanabilir.
Terörsüz Türkiye projesinde bir sonraki kritik aşama olan silah bırakma işleminin ne zaman, nerede, nasıl başlayacağına dair resmi bir açıklama henüz yapılmadı. PKK’nın “örgütü feshediyoruz, silahlı mücadeleye son veriyoruz” açıklaması önemli bir aşamaydı ama barışa gidecek bir yol varsa, silahların teslimi onun ilk adımı olmak zorunda. İşte bu ortamda Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan “Terörsüz Türkiye” hedefine
Rusya Cumhurbaşkanı Vladimir Putin, alışılmadık biçimde 11 Mayıs sabaha karşı düzenlediği basın toplantısında Ukrayna’yı “İstanbul’da doğrudan görüşmelere” çağırdı. Hakan Aksay’ın T24’te saptadığına göre Rusya-Ukrayna savaşı hakkında da ilk kez “özel askeri operasyon” yerine “savaş” sözcüğünü kullandı. Putin’in bu çağrısından Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın da haberi yoktu. Putin’in bu önerisini memnuniyetle karşıladı. Erdoğan, daha ilk iki görüşmenin
PKK’nın 12 Mayıs’ta silahlı mücadeleyi bırakma ve kendisini fesih kararı Türkiye’de yaygın siyasi şiddet döneminin bitme ihtimali bakımından önemli bir eşiğin daha aşılması anlamına geliyor. Bundan sonra süreç baltalansa, sonuç vermese silahlı mücadele yolunun sonuna geldiğini kabul etmiş bulunuyor PKK. Dünyada yarım asra yakın, 47 yıl devam etmiş başka bir gayri nizami savaş, başka deyişle
CHP lideri Özgür Özel’in Van’da “Terörün durmasına, Terörsüz Türkiye’ye ‘evet’ diyoruz” demesinden ve “terör örgütünün” silah bırakma haberinin “bir an önce” gelmesini beklediğini söyledikten kısa süre sonra Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan da kısa ama iddialı bir cümle kurdu: “Her an müjdeleri alabilirsiniz, alacaksınız”. Bir gün önce, 9 Mayıs’ta, PKK’nın silah bırakma ve fesih kongresini topladığını açıklayıp
DEM Parti Sözcüsü Ayşegül Doğan PKK’nın silah bırakma ve kendisini fesih Kongresini toplanmasının an meselesi olduğunu açıkladı. Bu açıklamadan yarım saat sonra PKK’dan Kongreyi 5-7 Mayıs tarihlerinde topladıkları açıklaması geldi. (*) MHP lideri Devlet Bahçeli’nin talebiyle PKK Kurucu lideri Abdullah Öcalan’ın çağrısı üzerine toplanan Kongrenin kararı daha sonra açıklanacaktı. Ankara’da konuşulanlara göre, karar metni zaten
CHP lideri Özgür Özel, 7 Mayıs gecesi İstanbul Üniversitesi’nin Beyazıt yerleşkesi önünde üniversitelilerle yaptığı mitinge Nazım Hikmet’in “Hürriyet Marşı” şiirini okuyarak başladı. Şiir Nazım Hikmet tarafından 28 Nisan 1960’ta Demokrat Parti’nin TBMM’de yargı yetkisini üzerine alan Tahkikat Komisyonu kurmasını Beyazıt Meydanında protesto eden gençlere polisin silah kullanmasıyla öldürülen 20 yaşındaki Orman Fakültesi öğrencisi Turan Emeksiz
Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın MHP lideri Bahçeli ile, 4 Şubat’taki kalp ameliyatı ardından 6 Mayıs’ta yaptığı ilk yüz yüze görüşme yarım saat sürdü. İki müttefikin son yüz yüze görüşmesi 9 Ocak’taydı. Arada dört ay, ağır bir kalp ameliyatı ve mevcut ekonomik kriz ile PKK’ya silah bıraktırma girişimine ek olarak ciddi bir kriz var; Ekrem İmamoğlu krizi.
Ankara PKK’nın silah bırakma ve kendini fesih kararı için gün saymaya başladı. AK Parti Sözcüsü Ömer Çelik’in dün, 5 Mayıs’taki “günler içinde bekliyoruz” sözleri bu anlama geliyor. Günler içinde, bir hafta dolmadan anlamına geliyor. PKK’ya Bahçeli de süre vermişti. Örneğin, MHP lideri Devlet Bahçeli, PKK’dan Kongresini 4 Mayıs’ta Malazgirt’te toplamasını isremişti. 4 Mayıs geçti. Ne
“Onlar vurdu, biz büyüdük” şair Ece Ayhan’ın bir zamanlar Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan tarafından çok kullanılan ifadesiydi. Haklıydı. Yerleşik düzen baskı dozunu arttırdıkça Erdoğan büyümüştü. Birkaç badire sonra Erdoğan, seçmen gücüyle sadece siyasi iktidarın değil yerleşik düzenin, devlet aygıtının da sahibi oldu. Yine seçmen gücüyle yerleşik düzenin elinden çıkmasını istemiyor. Şimdi yerleşik düzen yine baskı dozunu
