Son hafta içindeki gelişmeler ABD görünümlü İsrail-İran savaşı fonunda Türkiye’nin ABD-AB-NATO üçgeninde tutmaya çalıştığı hassas “aktif tarafsızlık” dengesini bozmak için ciddi bir çaba olduğunu gösteriyor. Artık kartlar açık oynanıyor, gizlenmeye gerek de duyulmuyor, çünkü artık tarafların kazanıp kaybedecekleri fazlalaşıyor. Özellikle AB bünyesinde Türkiye’yi oyun dışında tutmak için çabaların arttığı bir dönemdeyiz. Bu denklemde Türkiye’nin uluslararası
Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, yaşanan son gelişmelere bağlı olarak ülkesinin 300 civarında tahmin edilen nükleer başlık cephaneliğini arttırma kararı aldığını duyurdu. 2 Mart’ta Fransa’nın Atlantik Okyanusu kıyısındaki Île Longue donanma üssünde yeni nesil Invincible sınıfı nükleer denizaltının hizmete alınması töreninde konuşan Macron, “Önümüzdeki 50 yıl nükleer silahların dönemi olacak” dedi ve Fransa’nın “İleri Caydırıcılık” olarak
Fransa’da Emmanuel Macron yönetimine hükümet dayanmıyor. Son üç yılda dördüncü hükümet de parlamentodan güvenoyu alamayarak düştü. Yaklaşık 9 aydır görevde olan Başbakan François Bayrou’nun hükümeti, Ulusal Meclis Genel Kurulu’nda düzenlenen olağanüstü oturumda, 194 destek oyuna karşı 364 milletvekilinin verdiği güvensizlik oyuyla düştü. İstifasını Macron’a sunması beklenen Bayrou, yeni bir Başbakan atanana kadar görevde kalacak.
Donald Trump’ın Vladimir Putin ile yaptığı sıcak ve dostane telefon görüşmesi ve ardından Ukrayna’nın kaderini belirleme çabası, bir emlak baronunun iflas eden bir kumarhaneyi devretmesine benziyor. Kafasında “Bir şeyi neden satın alasın ki, bedavaya verebilirsin?” diye düşündüğünü duyar gibiyiz. Trump ve sadık Savunma Bakanı Pete Hegseth, ABD’nin küresel stratejisini yeniden şekillendirmeye—ya da daha doğrusu tamamen
Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın Avrupa Siyasi Topluluğunun ilk toplantısı için bulunduğu Prag’ta Ermenistan Başbakanı Nikol Paşinyan ile fotoğraf verdiği 6 Ekim günü Türkiye yeni İsrail Büyükelçisini de belirledi: daha önce Kudüs Başkonsolosluğu da yapmış olan Şakir Torunlar. Ancak Torunlar’ın Cumhurbaşkanı onayı ardından Tel Aviv Büyükelçiliğine getirileceği atama kararnamesi Dışişleri Bakanlığında son zamanların en büyük operasyonlarından birini
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ile ABD Başkanı Joe Biden arasındaki günlerdir beklenen görüşme, bugün Brüksel’de gerçekleşti. NATO zirvesinde bir araya gelen iki liderin 48 dakikalık görüşmesinin ardından heyetler arası toplantıya geçildi. Afganistan ve Kabil havalimanı Toplantı ve zirve sonrasında basın toplantısında konuşan Erdoğan, Türkiye’nin Afganistan konusunda rol oynayıp oynamayacağı konusundaki soruya şu yanıtı verdi. “Afganistan
Türkiye’nin siyasi ve ekonomik gündemi Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan, ABD Başkanı Joe Biden ile 14 Haziran’daki NATO zirvesi çerçevesinde yapacağı görüşmeye kilitlenmiş durumda. Bu görüşme sadece son yıllarda ciddi krizlerle sınanan Türkiye-ABD ilişkilerinin geleceği açısından önemli olmakla kalmıyor. Nitekim, Erdoğan’ın 13-14 Haziran Brüksel seferinde NATO zirvesi ve Biden görüşmesi dışında önemli ikili temasları da var. Almanya
Gazeteci Barçın Yinanç, T24’te yayınlanan yazısında “24 Nisan’a kadar Türkiye-Ermenistan ilişkilerinde normalleşme yönünde bir işaret almak için zaman dar; ancak Türkiye’den gidecek ikna edici mesajlar eşliğinde gizli bir sürecin başlamış olması, Biden’ı soykırım iddialarını resmen tanımaktan alıkoyabilir” dedi. Türk-Amerikan ilişkilerinin geldiği noktada ABD Başkanı Joe Biden’ın önüne gelecek olan Ermeni soykırımı iddialarını tanıyabileceğine dikkat çeken
Hemen söyleyelim. Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın asıl derdi telefon değil. Donald Trump günlerinde olduğu gibi Beyaz Saray’da ağırlanıp, arada hiç sorun yokmuş gibi “Dostum Biden” demeçleri vermek. ABD Başkanı Joe Biden ile, tıpkı Trump ile olduğu gibi pazarlık usulü sorunları çözmese de zamana yaymak. Ama daha telefon dahi gelmedi. Halihazırda Cumhurbaşkanlığı makam katında hiç umursanmıyormuş edasıyla
Resmi adıyla “Cumhuriyet değerlerine saygıyı güçlendirme yasası, 135 saat süren hararetli tartışmalardan sonra geçtiğimiz hafta Fransa Parlamentosu’nun alt kanadı Ulusal Meclis’te kabul edildi. 51 maddeden oluşan yasanın hiçbir yerinde İslam veya Müslüman kelimeleri geçmese de yasanın amacının İslami köktendincilikle mücadele olduğu biliniyor. Macron’un “İslami ayrılıkçılıkla mücadele” diye atıfta bulunmayı tercih ettiği yasanın meclisteki görüşmeleri sırasında
