Orta Doğu’da önemli gelişmeler yaşanıyor. Suudi Arabistan ile İran, normalleşme yolunda somut adımlar atıyorlar. İki ülke arasında tarihten gelen ihtilafların üstüne, İran’ın Suudi Arabistan ve diğer Körfez ülkelerindeki Şiiler üzerinden yürüttüğü faaliyetler, Lübnan, Suriye ve Yemen’deki bilfiiil müdahaleleri Suudi Arabistan ve diğer Arap ülkeleriyle ilişkilerdeki başlıca gerginlik nedenlerindendir. 2016’da Suudi Arabistan’ın İran’daki temsilcilik binalarının göstericiler
Paris’teki Uluslararası Tahkim Mahkemesi’nin Türkiye’ye karşı verdiği ceza, Kürt petrolü ile ilgili 1992’de Erbil’de Kürdistan Bölgesel Hükümeti (KBH) kurulmasından bu yana süregiden tartışmalı fiili durumu, hem Erbil, hem Ankara, hem Bağdat hem de bölgedeki yabancı petrol şirketleri için daha da karmaşık hale getirdi. Şimdi hukuka riayet, egemenliğe saygı, adil gelir paylaşımı, şirketlere güvence ve jeopolitik
Türkiye’de, yaklaşık iki ay sonra Cumhuriyet tarihinin belki de en önemli seçimi yapılacak. Ülkenin kaderini tayin edecek böylesine bir seçim arefesinde, halk, asrın felaketi olarak nitelenen bir depremin yol açtığı görülmemiş boyuttaki maddi ve manevi yıkımla karşı karşıya kalmış durumda. Ülkeye yılgınlığın ve yorgunluğun hakim olduğu bu zorlu dönemde, kimse dünyada olan bitenle gereği şekilde
Korkunç bir afet yaşamaktayız. Türkiye yaralarını sarmaya çalışıyor, bu epey de sürecek gibi görünüyor. Belki de bu afetten sonra Türkiye kendisine yeni bir format atacak. Bunu yaşayarak göreceğiz. Öte yandan, yanı başımızda İran, 1979 İslam Devriminden sonra yeni bir devrimin eşiğinde. Gözünüzden kaçmasın istedim. İran’da Mehsa Amini’nin öldürülmesi sonrası protesto gösterilerini tüm dünya gibi sosyal
Dışişleri Bakanlığımız, ABD’de ve Avrupa ülkelerinde son günlerde meydana gelen şiddet olayları sebebiyle vatandaşlarımıza bir seyahat uyarısı yayınlamış. Bu ülkelere seyahat etmeyi düşünüyorsanız, risk altında olacağınızı bilin, şayet orada iseniz de, herhangi bir sorunla karşılaştığınızda temsilciliklerimize müracaat edin diyerek, vatandaşlarımızı uyarıyor. Ne kadar düşünceli bir davranış, değil mi? Diğer taraftan, örneğin mevcut çağdışı yönetime canı
Mahsa Amini’nin başörtüsünden saçı görünüyor diye İslam Rejiminin ahlak polisince öldürülmesinin ardından İran’da Eylül 2022’de başlayan protestolar 100 günü geride bıraktı. Aralık ayındaki idamlar protestoların biçimine bir miktar etki ettiyse de eylemler devam etti. Sokağa çıkamadıklarında çatılardan, pencerelerden slogan atan göstericiler, yakın zamanda duracak gibi değil. Grevler de aralıklarla da olsa devam ediyor. İran’ın ana
İYİ Parti lideri Meral Akşener, Afganistan’daki Taliban yönetiminin kadınların üniversitelere girişini yasaklamasına tepki gösterdi. Akşener, sosyal medya hesabından yaptığı açıklamada, “Kadınları insan değil köle olarak gören ucube bir anlayışın, Afganistan’da kız çocuklarının okula gitmesini yasaklaması ve bunu yüce dinimizi alet ederek meşrulaştırmaya çalışmasını en sert şekilde kınıyorum. Bu insanlık suçunu asla kabul edemeyiz” ifadelerini kullandı.
“Biz işimize bakıyoruz, kim ne diyor diye de aldırmıyoruz” diyor isminin açıklanmasını istemeyen üst düzey bir güvenlik kaynağı; Suriye ve Irak’taki operasyonlar üzerine konuşuyoruz. Operasyonlar konusuna Twitter’da yayınlanan bir fotoğraf üzerine başladığımız konuşma sırasında geldik. O yüzden güvenlik yetkilisinin başka ne dediğinden önce yukarıda gördüğünüz o fotoğraftan başlayacağız. Oradan dün, 22 Aralık akşam saatlerinde Dışişleri
Aralık’ın ikinci haftasında İran rejimi bünyesindeki gerginlik ve rejimin toplumla ilişkilerinde kullandığı şiddet arttı. 12 Aralık günü 23 yaşındaki Majidreza Rahnavard, idam edildi. Bu 3 aydır devam eden protestolardaki ikinci idam oldu. Şimdiye kadar 28 göstericiye idam cezası verildiğini biliyoruz. Ayrıca sokaklarda protestoları bastırmak için ve gözaltına alınan kişilerin sorgularında kullanılan şiddetin sertliğini de okuyoruz.
Aralık’ın ilk haftası İran’daki protestoların yeni sonuçlar yarattığı bir hafta oldu. İran’da protestolar yayıldıkça ve rejimi oluşturan elitler bu konuda daha fazla konuşmaya başladıkça üç gelişme yaşandı: Bilgi kirliliği arttı. Kimin ne dediği, ne zaman dediği, tam ne kastedildiği üzerine özellikle dış basında yapılan haberler ve bunların diaspora tarafından tartışılması bir bilgi kirliliği yarattı. Bunu
