Gazeteci-Yazar
ABD’de kara para aklama, sahtecilik, tehdit, şantaj ve gasp gibi suçlardan aranan ama Türkiye’de hâlâ saygın iş insanı muamelesi peşinde koşan Sezgin Baran Korkmaz, namı diğer SBK, Avusturya’da yakalandı. ABD makamlarının girişimiyle yakalandı. Gözaltındayken susma hakkını kullanacağını ve Türkiye’de yargılanmak istediğini söylemiş.SBK’nın neden kaçtığı Türkiye’de yargılanmak istediğine gelmeden önce, hem de fena halde bağlantılı şu
Sezgin Baran Korkmaz’ın Avusturya’da ABD tarafından tutuklandığının açıklandığı 20 Haziran günü Sedat Peker de Birleşik Arap Emirlikleri istihbaratınca susturulduğunu duyurdu. İsteyen tesadüf desin. Türkiye’yi aylardır konuşturan SBK konuşmaya ve Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın gazetecileri ile etrafındaki çıkar ilişkilerini ortaya dökmeye başlayınca Türk yargısı devreye girmesi elbette gerekirdi. Ama girmediler. Girselerdi, ola ki yeni isimler, yeni suç
Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan Bakü’de gazetecilerle konuşuyor. NATO’daki temaslarını anlatıyor. En ciddi sonuçlar arasında saydığı Yunanistan Başbakanı Kiriyakos Miçotakis’le uzlaşmasını bakın nasıl anlatıyor:• “İnşallah bundan sonra Yunanistan’la devletler, kurum ve kuruluşlar araya girmek suretiyle değil, daha çok benim özel temsilcim İbrahim [Kalın] Bey ile kendi özel temsilcisi Eleni [Sourani] Hanım haberleşerek bir araya gelerek adımları da
HDP İzmir İl Binasına 17 Haziran’da yapılan silahlı saldırı sonucu Deniz Poyraz isimli parti çalışanı öldürüldü. Binaya girerek rastgele ateş eden Onur Gencer saldırıdan hemen sonra yakalandı. Saldırganın ilk ifadesinde “Kimseye bağlı değilim” demesi, bana ilk anda 1979’da gazeteci Abdi İpekçi’yi öldüren Mehmet Ali Ağca’nın yakalandığı anda “Kimseye bağlı değilim, bağımsız bir teröristim” demesini hatırlattı.
Geçtiğimiz hafta sosyal medya kaynaklı olarak ortaya atılan Sedat Peker’in MİT operasyonu sonucu yakalandığı haberi ortalığı karıştırdı. Haber hiçbir kaynak verilmeye gerek duyulmadan dallandırılıp budaklandırıldı. Senaryo, Diriliş Ertuğrul, Payitaht ve Teşkilat dizilerinin müdavimleri için havada kapılacak türdendi. Özetle, Katar üzerinden yürütülen operasyonla MİT ve Sualtı Taarruz (SAT) ekipleri denizaltıyla Birleşik Arap Emirlikleri’ne sızmış, Peker’i ve
Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan için 14 Haziran NATO zirvesinin en önemli anlamı ABD Başkanı Joe Biden ile görüşmesiydi. Biden zaten 23 Nisan’da -beş ay beklettikten sonra- Erdoğan’a 24 Nisan’ı Ermeni Soykırımı anma günü olarak tanıyacağını söylemek için açtığı telefona “NATO’da yüz yüze görüşürüz” diye açmıştı. Böylelikle Erdoğan’ın bu görüşmeye bütün kilitleri açacak bir anahtar olarak bakmasını
İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, kendisine karşı kurulan demokratik ittifakın baskısıyla 12 yıldır aralıksız sürdürdüğü görevini 13 Haziran itibarıyla bırakmak zorunda kaldı.Sok dakika haberlerini okuyunca Netanyahu’nun ne tür bir siyasetçi olduğunu bütün çıplaklığıyla anlamamı sağlayan bir tablo gözümde yeniden canlandı.Tel Aviv, Temmuz 2006. On Avrupa ülkesinden birer gazetecinin davetli olduğu bir tur için İsrail’deydim. (O zamanlar
Türkiye’nin siyasi ve ekonomik gündemi Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan, ABD Başkanı Joe Biden ile 14 Haziran’daki NATO zirvesi çerçevesinde yapacağı görüşmeye kilitlenmiş durumda. Bu görüşme sadece son yıllarda ciddi krizlerle sınanan Türkiye-ABD ilişkilerinin geleceği açısından önemli olmakla kalmıyor. Nitekim, Erdoğan’ın 13-14 Haziran Brüksel seferinde NATO zirvesi ve Biden görüşmesi dışında önemli ikili temasları da var. Almanya
Diyarbakır’da kurulu Dicle Toplumsal Araştırmalar Merkezi (DİTAM) 10 Haziran akşamı “Salgının ve Ekonomik krizin Kürt Meselesine Etkileri – Barış Süreci Yeniden Mümkün mü?” başlıklı bir çevrimiçi toplantı düzenledi. KONDA Araştırma Şirketi genel Müdürü Bekir Ağırdır konuşmacıydı. Başlıktaki soru konusundaki tartışmalara da geleceğim. Ama önce iki buçuk saatlik toplantının ana ekseninin kısa sürede “İktidar bloku oy
Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın 14 Haziran’da ABD Başkanı Joe Biden ile yapacağı ikili görüşmeden çıkacak en muhtemel senaryo belli olmaya başladı.En muhtemel senaryoyu gerçekçi olarak değerlendirmek için önce bu görüşmeyi yerli yerine oturtmak gerekiyor.1- Bu görüşme sadece Türkiye-ABD ilişkileri, ya da görüşmenin Türk iç siyaseti ve özellikle de ekonomisinin gidişi bakımından önemli olmakla kalmıyor. Bölgesel ve
